OCR nedir?

İkinci adımda görüntüde yazının bulunduğu bölge ayrılır. Bir kasa defterinde bu bir satır ya da hücre, bir araç görüntüsünde plakanın dikdörtgenidir.

Üçüncü adımda o bölgedeki harf ve rakamlar tek tek çözülür ve metne dönüştürülür. Çıkan metin artık aranabilir, toplanabilir ve başka bir kayıtla karşılaştırılabilir.

Son adımda metin bir kayda yazılır. OCR'ın işi burada biter; metnin ne anlama geldiğine karar vermek başka bir katmanın işidir.

El yazısında her yazan farklı yazar; aynı kişi bile aynı rakamı iki satırda farklı biçimde çizer. Bu yüzden el yazısı okuma matbu yazıya göre belirgin biçimde zordur.

Pratikte fark şudur: matbu yazıda çıktıya doğrudan güvenilebilir, el yazısında şüpheli kalan satırın insana gösterilmesi gerekir.

Bir kasa defteri okunurken bu ayrım doğrudan işe yarar: tarih ve tutar sütunu okunur, okunamayan satır işaretlenir ve karara bırakılır.

Açı ikinci sıradadır. Yazıya çok eğik bakan bir kamera karakterleri deforme görür; plaka okumada en sık karşılaşılan hata sebebi budur.

Arka plan ve kontrast üçüncü sıradadır. Açık zeminde koyu yazı en kolay okunan birleşimdir; desenli kâğıt ve yansıma okumayı bozar.

Dördüncüsü beklenen biçimin bilinmesidir. Sistem okunan şeyin bir tarih, bir tutar ya da bir Türkiye plakası olduğunu biliyorsa, biçime uymayan sonucu eleyip hata payını düşürür.

İkinci yaygın kullanım plaka okumadır. Otopark, site girişi ve akaryakıt istasyonlarında aracın plakası kameradan okunur ve kayda geçer.

Üçüncüsü işletmenin kendi elle tuttuğu kayıtlarıdır. Gün sonunda elle yazılan bir kasa defterinin fotoğrafı okunduğunda, deftere yazılan sayı başka bir kayıtla karşılaştırılabilir hâle gelir.

Bu üçünün ortak yanı şudur: OCR yeni bir bilgi üretmez, var olan bir kâğıdı ya da görüntüyü karşılaştırılabilir veriye çevirir.